Αψίδα του Θριάμβου

Σχετικά με Αψίδα του Θριάμβου

Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο δυτικό άκρο των Ηλυσίων Πεδίων, στο κέντρο της πλατείας Σαρλ ντε Γκολ, από όπου δώδεκα λεωφόροι ξεκινούν ακτινωτά σαν οι ακτίνες ενός τροχού. Ο Ναπολέων ανέθεσε την κατασκευή της το 1806 προς τιμή των στρατών της Γαλλικής Επανάστασης και της Αυτοκρατορίας, αν και δεν την είδε ποτέ ολοκληρωμένη. Η κατασκευή κράτησε τρεις δεκαετίες και η αψίδα εγκαινιάστηκε τελικά το 1836, πολύ καιρό μετά τον θάνατό του. Με ύψος περίπου 50 μέτρα, παραμένει μία από τις μεγαλύτερες θριαμβικές αψίδες που έχουν κατασκευαστεί ποτέ, και οι επιφάνειές της είναι καλυμμένες με ανάγλυφα γλυπτά, το πιο γνωστό από τα οποία είναι η "Μασσαλιώτιδα" στον δεξιό πυλώνα προς τα Ηλύσια Πεδία.

Κάτω από τον κεντρικό θόλο βρίσκεται ο Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη, που προστέθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με μια άσβεστη φλόγα που ανάβει εκ νέου κάθε βράδυ. Οι εσωτερικοί τοίχοι φέρουν τα ονόματα εκατοντάδων στρατηγών και τις μάχες της επαναστατικής και ναπολεόντειας περιόδου. Μια σκάλα με μερικές εκατοντάδες σκαλοπάτια οδηγεί στη ταράτσα, απ' όπου η θέα καλύπτει ολόκληρη τη γραμμή των Ηλυσίων Πεδίων προς το Μουσείο του Λούβρου από τη μία πλευρά και προς τη μοντέρνα συνοικία Λα Ντεφάνς από την άλλη. Αυτή η οπτική γωνία, γνωστή ως Ιστορικός Άξονας, είναι ένας από τους λόγους που αξίζει η ανάβαση στη ταράτσα και όχι απλώς ο θαυμασμός του μνημείου από κάτω.

Η επίσκεψη στη ταράτσα γίνεται με πληρωμή και ξεχωριστό εισιτήριο, και η ανάβαση γίνεται κυρίως με σκαλοπάτια, οπότε αξίζει να το γνωρίζετε πριν πάτε. Το να φτάσετε στην ίδια την αψίδα είναι σημαντικό: μην προσπαθήσετε να διασχίσετε την πλατεία με τα πόδια. Μια υπόγεια διάβαση πεζών συνδέει από τη βόρεια πλευρά των Ηλυσίων Πεδίων, και αυτός είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος πρόσβασης. Πολλοί επισκέπτες συνδυάζουν την Αψίδα του Θριάμβου με μια βόλτα στα Ηλύσια Πεδία, και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από άλλα κεντρικά αξιοθέατα του Παρισιού για μια ολοκληρωμένη μέρα ξενάγησης. Τα βράδια τείνουν να είναι πιο ήσυχα στην κορυφή, και το χρυσαφί φως πάνω από τις λεωφόρους είναι ο λόγος που κάποιοι επιλέγουν να επισκεφτούν το μνημείο αργά το απόγευμα.